เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 เทพวารีเฒ่า
น้ำเสียงของเหลยเจิ้นจื่อเปลี่ยนจากทุ้มต่ำเป็นลังเล
ใบหน้าของตู้รั่วร่วงลงเล็กน้อย
เป็นที่รู้กันดีว่า หลังคำว่า “เพียงแค่” โดยทั่วไปมักไม่ตามด้วยสิ่งที่ดีงามอันใด
เหลยเจิ้นจื่อมองสีหน้าของตู้รั่วที่ราวกับว่าเจ้าไม่ต้องพูด ข้าไม่อยากฟัง ริมฝีปากของเขาขยับเล็กน้อย
“ข้าจะใช้ลม อัสนี และสายฟ้า แต่ไม่ ‘ควบคุม’ พวกมัน ข้าไม่ใช่เจ้าหน้าที่ภูมิอากาศแห่งวังสวรรค์ หากเป็นแม่ทัพเทพวายุอัสนี ไม่มีอำนาจหน้าที่แห่งวายุอัสนี”
ตู้รั่วมีสีหน้าว่างเปล่าอย่างไร้เดียงสาและโง่เขลา
เหลยเจิ้นจื่อมองใบหน้าว่างเปล่าของตู้รั่วที่ไม่อาจดูเหมือนแสร้งทำได้แม้แต่น้อย ริมฝีปากของเขากระตุก
เขาไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
จะบอกว่าอำนาจหน้าที่คือสิทธิอำนาจอย่างเป็นทางการที่วังสวรรค์มอบให้หรือ