กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เหลยเจิ้นจื่อ
ตู้รั่วหันไปมองใบหน้าของเทพดาวไท่ไป๋ที่งดงามจนเกินเหตุ ในสมองก็ปรากฏระดับร่างเวทที่กระต่ายหยกกล่าวถึง
กระโปรงสีเหลือง สวมหงอนไก่ ถือผีผา เทพธิดาผู้งดงาม
นางพลันรู้สึกว่า ตัวคนอย่างเทพดาวไท่ไป๋... ไม่สิ ตัวเทพองค์นี้ ยิ่งเผยให้เห็นความขัดกันในตัวเองเพิ่มอีกชั้นหนึ่ง
ตู้รั่วดึงสายตากลับจากเทพดาวไท่ไป๋ แล้วหันไปหากระต่ายหยก
“เช่นนั้น... เทพบิดาสายฟ้าหายไปแล้วหรือ?”
กระต่ายหยกส่ายศีรษะ
“อุ๊ย ที่จริงก็มิได้หายไปหรอก”
น้ำเสียงของนางเปลี่ยนจากอธิบายความรู้มาเป็นกระซิบเรื่องอื้อฉาว หูกระต่ายยื่นไปข้างหน้าหน่อยหนึ่ง กดเสียงลงเล็กน้อย