กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ไม่ต้องรีบร้อน ไม่ต้องรีบร้อน เขายังยั้งแรงไว้
ตู้รั่วเอื้อมมือรับไว้โดยไม่ทันคิด แพรคลุมฟ้าปั่นป่วนลื่นผ่านฝ่ามือของนางคราหนึ่ง จากนั้นก็พันรอบแขนของนางเอง ราวกับงูที่เชื่อฟัง
นาจายังโยนกระบี่คู่หนึ่งลงบนพื้น ตัวกระบี่ดำเล่มหนึ่งขาวเล่มหนึ่ง ที่ด้ามจารึกลายดอกบัวอย่างละเอียด กระทบพื้นหยกขาวเกิดเสียงกังวานใส
“เก็บขึ้นมา”
ตู้รั่วก้มลงอย่างหวาด ๆ เก็บกระบี่คู่นั้นขึ้นมา
เย่เฟยจิ้นเห็นท่วงท่าเช่นนี้ก็รู้ว่าผิดปกติ
เขากระโดดลงจากอ้อมอกตู้รั่วอย่างว่องไว ขาสั้นทั้งสี่ก้าวหมุนคว้างอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็วิ่งออกไปไกลกว่าสิบกว่าจั้ง
เขามุดเข้าไปในกลุ่มไม้ดอกข้างแท่นจั้งเยวี่ย ซ่อนตัวในโพรงต้นไม้ โผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง คอยสังเกตอย่างระมัดระวัง