กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 เขาดูจะเหมาะเป็นสัตว์เลี้ยงเสียมากกว่า?
ตู้รั่วจ้องเขาอย่างไร้อารมณ์…นี่มิใช่กับดักล่อลวงหรือ? เดี๋ยวก่อน นี่มันต้องเป็นกับดักล่อลวงแน่ ๆ! ตั้งแต่ล้มลง เงยหน้า ทำเป็นน่าสงสาร จนถึงโผเข้ากอด กระบวนการทั้งชุดลื่นไหลราวสายน้ำ ยังช่ำชองกว่าลิงที่แสดงละครในงานวัดตัวนั้นเสียอีก
เย่เฟยจิ้นเห็นตู้รั่วยังไม่รับคำ เขาจึงเอียงกายเบา ๆ ชายเสื้อข้างหนึ่งหลุดลื่น เผยให้เห็นช่วงไหล่ขาวผ่องและไหปลาร้าที่งดงาม
สร้อยลูกปัดห้อยอยู่เหนือไหปลาร้า พลิ้วขึ้นลงเบา ๆ ตามลมหายใจของเขา
เสียงของเขาแฝงด้วยความอ้อนวอนและความออดอ้อนเล็ก ๆ ปลายเสียงยกขึ้นเบา ๆ ราวขนนกอ่อนที่เกาคันอยู่ที่ปลายหัวใจ
“ฝ่าบาท~”