กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 เจ้าจะหาเพื่อนร่วมงานให้ข้าสักเมื่อใด
มือของตู้รั่วหยุดค้างอยู่กลางอากาศ กิ่งหลิวก็มิได้วาดเป็นวงอีกต่อไป
เสียงของกระต่ายหยกมิได้ดังนัก แต่ทุกถ้อยคำกลับหนักราวกับก้อนหินที่ทุ่มลงกลางใจตู้รั่ว
กระแทกจนทรวงอกของนางอึดอัดแน่นไปหมด
“ฉะนั้นในยมโลกจึงไม่มีข้อวินิจฉัยว่าบุญกุศลมากกว่าบาป หรือบาปมากกว่าบุญกุศล”
น้ำเสียงของกระต่ายหยกผ่อนลง ราวกับน้ำขึ้นที่ลดถอยเผยให้เห็นผืนทราย
“ผิดก็คือผิด เจ้าจักต้องเข้าสู่นรก รับโทษ และไถ่บาปให้สิ้น บุญกุศลคือผลกรรมจากการทำความดี บาปคือราคาของการทำชั่ว
ทั้งสองมิอาจหักลบกันได้ ดุจกลางวันและกลางคืนมิอาจหักลบกัน ฟ้าสว่างแล้วราตรีก็ผ่านไป มิใช่ถูกลบล้าง หากแต่ผ่านพ้นไป”