กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 มิใช่เจ้าดีไม่พอ เพียงเจ้ายังแก่ไม่พอ
ตู้รั่วอ้าปากแล้วหุบลง อยากโต้แย้ง แต่กลับพบว่าตนมิอาจโต้แย้งได้
ทุกถ้อยคำที่ไป๋เจ๋อพูดล้วนถูกต้อง ถูกต้องจนนางเอ่ยแม้แต่คำว่า “แต่” ก็ยังไม่ออก
“สิ่งที่เจ้าปรารถนา มิใช่สิ่งที่จะได้มาในชั่วข้ามคืน ฐานะที่จะมองมหาจักรพรรดิเฟิงตูอย่างเสมอตา—” เสียงของไป๋เจ๋อเบาลงเล็กน้อย
“นั่นมิใช่สิ่งที่จะแลกมาได้ด้วยบุญกุศลไม่กี่ร้อยหรือไม่กี่พัน นั่นต้องใช้เวลา ต้องสั่งสม ต้องให้เจ้าก้าวเดินไปทีละก้าว ๆ”
“แต่เจ้ากำลังอยู่บนเส้นทางนั้นแล้ว”
ขอบตาของตู้รั่วยังคงแดงช้ำ รอยประทับบนริมฝีปากยังอยู่ แต่กำมือของนางคลายลงเล็กน้อย
“ข้านี่ช่างโลภมากเกินไปหรือไม่” เสียงของตู้รั่วแหบพร่า