กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 หลอมปราณสู่เทพ
ตู้รั่วมองดูท่วงท่าที่เขาก้มกายคำนับ นางมิได้เอ่ยวาจา เพียงพยักหน้าเบา ๆ
นางรู้ดียิ่งว่าคำ “ขอบคุณ” เพียงหนึ่งคำนี้ บรรจุสิ่งอื่นไว้มากมายนัก ยิ่งกว่าตัวอักษรสองคำนั้นเสียอีก
นางมองเย่เฟิงยืดกายขึ้น ถอยหลังไปสองก้าว แล้วหันกายตามเยว่ฉานเดินออกไปนอกแท่นจั้งเยวี่ย
ฝีเท้าของเย่เฟิงเบาสบายกว่าตอนที่มามากนัก ไหล่ก็มิได้เกร็งเช่นนั้น แผ่นหลังก็มิได้ตั้งตรงเช่นนั้น ท่วงท่าการเดินแปรเปลี่ยนจาก “ศิษย์น้อยเข้าเฝ้าอธิการบดี” กลายเป็น “ข้ารับใช้ใหม่เข้างานวันแรก”
กระต่ายหยกโผล่หัวออกมาจากหลังตั่งนุ่ม มองแผ่นหลังของเย่เฟิง “เจ้าตัวเล็ก เจ้าคิดว่าเขาสะสมบุญกุศลได้พอหรือไม่”