กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 บุตรแห่งโชคชะตาอีกผู้หนึ่งกระมัง
หากกล่าวว่าวัยรุ่นผู้นั้นงดงามจนสะดุดตา เซียนหญิงซวงไป๋ก็งดงามจนผู้คนลืมหายใจ
ซวงไป๋เดินมาถึงหน้าระเบียงนุ่ม โน้มกายลงเล็กน้อย ย่นระยะห่างระหว่างนางกับตู้รั่วให้ใกล้เข้ามา
เมื่อโน้มกายลงเช่นนี้ ใบหน้านั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นตรงหน้าตู้รั่ว——
ผิวขาวจนเกือบโปร่งใส ขนตาหนาทั้งยังงอนขึ้น ดวงตาราวกับบรรจุน้ำใสสะอาดเอาไว้ แม้แต่สีของม่านตาก็เป็นสีฟ้าเทาอ่อน ๆ ราวกับผิวทะเลสาบที่แข็งตัวในฤดูหนาว
“น้องสาวจะรังเกียจแบ่งที่ให้ข้าสักนิดหรือไม่” เสียงของนางก็ใสเย็นเช่นกัน ราวกับน้ำพุที่ไหลอยู่ในลำธารหว่างเขา