กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 เหินครั้งแรก นางถึงกับขาอ่อน
ลมเล็ดลอดเข้ามาทางร่องประตู เย็นเยือก พัดพากลิ่นหนึ่งที่บอกไม่ถูก
ราวกับใบไม้เน่าเปื่อย ราวกับหนูตาย และก็ราวกับ——
หูของโจวหรูฟู่ตั้งขึ้น
เขาได้ยินสิ่งใดบางอย่าง
ไกลนัก เลือนรางนัก ราวกับมีผู้กำลังร่ำไห้ และราวกับเสียงลมพัดผ่านป่าไม้แห้งตาย
เขากลั้นลมหายใจ เอียงศีรษะ ค้อมหูไปทางประตูเล็กน้อย
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง
ครานี้ชัดเจนขึ้นบ้าง——ไม่ใช่ร่ำไห้ แต่เป็นเสียงหอน
ยืดเสียงยาว แหลมบาง แฝงความเศร้าสลดที่บอกไม่ถูก