กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ค่าคุ้มครองของผู้เฒ่าผู้น้อย
“เช่นนี้ก็จบเรื่องแล้ว” ไป๋เจ๋อสะบัดหาง “เทพเจ้าที่ดินมีศาล มีศาลก็มีธูปบูชา มีธูปบูชาก็มีรายได้พิเศษ ส่วนกระต่ายหยกเล่า นางเป็นสัตว์เลี้ยงแห่งตำหนักกว่างหาน หาใช่เทพเจ้าที่เป็นอิสระ ใครจะสร้างศาลให้แก่นางโดยเฉพาะเล่า รายได้แต่ละปีของนางมีเพียงสองทาง—”
เขายื่นกรงเล็บออกมา ชูนิ้วหนึ่งขึ้น
“เบี้ยหวัดจากวังสวรรค์”
แล้วชูอีกนิ้วหนึ่ง
“เงินค่าขนมที่เซียนหญิงเหิงหว่อให้”
ตู้รั่วเข้าใจกระจ่างในทันใด ดวงตาสว่างวาบขึ้นมา “เช่นนั้นกระต่ายหยกก็ไม่มีรายได้พิเศษ อาศัยเพียงเบี้ยหวัดกับเงินค่าขนมที่เซียนหญิงเหิงหว่อให้เท่านั้นหรือ!”
เสียงของนางดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว