กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 นี่หรือคือเทพเจ้าที่ดิน นี่มันนักขายมือทองชัด ๆ
“ข้ารู้ว่าเจ้าคิดอะไรอยู่” เทพเจ้าที่ดินยิ้มพลางโบกมือ “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แรกได้ยินเรื่องเหล่านี้ คิดไปทางอื่นก็เป็นเรื่องปกติ”
เขาใช้ไม้เท้าค้ำยืนขึ้น ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนอาภรณ์
“แต่เจ้าจงจำไว้ — มนุษย์ปุถุชนสำหรับพวกเรา ไม่เคยเป็นอาหารเลย มนุษย์ปุถุชนคือ... คือความหมายแห่งการมีอยู่ของพวกเรา”
หลี่เอ้อร์หยวนเงียบไปเนิ่นนาน
เขามองชายชราครึ่งโปร่งใสข้างกาย มองดวงตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเขา มองหนวดเครายาวขาวของเขา จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าขอบตาร้อนผ่าว
มีชีวิตมากว่ายี่สิบปี เพิ่งรู้เป็นครั้งแรก —
แท้จริงแล้วเทพ เป็นเช่นนี้เอง