กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 มีเพียงชาวหัวเซี่ยเท่านั้น ที่เลี้ยงดูบุตรหลานให้บริสุทธิ์เพียงนี้
มือของศิษย์หญิงที่ประคองชามและตะเกียบชะงักไปชั่วขณะ
ตู้รั่วเห็นไหล่ของนางสั่นสะท้านเล็กน้อย
“ข้า……” ศิษย์หญิงก้มหน้า เสียงเบาแผ่ว เบาราวกับกำลังพูดกับตนเอง “ข้าก็คือผู้ที่ทั้งหมู่บ้านถูกสังหารล้างจนสิ้น ผู้อาวุโสพบเข้าจึงพามายังสำนักนิกาย”
“สังหารล้างหมู่บ้านหรือ”
ศิษย์หญิงเงยหน้าขึ้น ฝืนยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นทำให้ใจของตู้รั่วกระตุกวูบ
“ใช่แล้ว ในสายตาของผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ มนุษย์ปุถุชนกับหมูกับหมามีความต่างอันใดเล่า”
นางก้มหน้าลง เก็บชามและตะเกียบต่อไป
ตู้รั่วอ้าปาก ในลำคอราวกับมีสิ่งใดอุดตัน ไม่อาจเอ่ยออกมาได้สักคำ