กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ฉางเอ๋อพึงสำนึกที่ขโมยสมุนไพรวิญญาณ
“ได้!” ตู้รั่วพยักหน้าอย่างแรง “เอาอันนี้! แต่ว่า เหตุใดเจ้าจึงเอาแต่เรียกข้าว่าเจ้าตัวเล็กเล่า?”
นางมองเด็กสาววัยสิบสองถึงสิบสามปีตรงหน้า อารมณ์ช่างซับซ้อนยิ่งนัก
เด็กหญิงที่ดูอ่อนกว่าตนหลายปี เอ่ยปากเรียกนางว่า “เจ้าตัวเล็ก” ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความรู้สึกเช่นนี้ช่างพิลึกพิลั่น รู้หรือไม่
“แต่เดิมเจ้าก็เป็นเจ้าเด็กน้อยมิใช่หรือ”
กระต่ายหยกเอานิ้วชี้แตะคาง ท่าทางราวกับเป็นเรื่องธรรมดา “เจ้ามีชีวิตเพียง 21 ปี ยังไม่ถึงเศษเสี้ยวชีวิตของข้าเลยด้วยซ้ำ”
ตู้รั่ว: เอาเถิด
นางลืมไปเสียสิ้นว่า ผู้เบื้องหน้าผู้นี้คือเทพเซียนอย่างแท้จริง อยู่มาตั้งแต่ครั้งฉางเอ๋อเหินสู่จันทราแล้ว