เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คีย์บอร์ดพัง
ตอนที่ 7 แผนการเพาะพันธุ์!
เจ้าเพนกวินน้อยกินอิ่มนอนหลับแล้วก็เริ่มง่วงอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตที่เพิ่งเกิดใหม่ก็เป็นแบบนี้ เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละวันหมดไปกับการนอน
หลัวอวี่เก็บมันกลับเข้ามิติควบคุมสัตว์อสูร ชำเลืองมองตำแหน่งของดวงอาทิตย์ เวลาตอนนี้ยังเช้าอยู่ ขืนไปสำนักงานควบคุมสัตว์อสูรป่านนี้ทางนั้นก็ยังไม่เปิดทำการ เขาเลยถือโอกาสเดินมาหน้าบ่อปลาน้ำหมึก หยิบอาหารมาโปรยให้อาหารพวกมัน
“กินเข้าไป กินเข้าไป”
“สถาบันวิจัยจะรักษาไว้ได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่ ต่อจากนี้ต้องฝากความหวังไว้ที่พวกแกแล้ว” หลัวอวี่โปรยอาหารไปพลาง กวาดสายตาหาตัวที่มีพรสวรรค์ระดับสูงทั้งสี่ตัวนั้นไปพลาง
เจ้าของพรสวรรค์ระดับสูงสี่ตัวนี้มองดูแล้วแทบไม่ต่างจากตัวธรรมดาเลย แม้แต่ใช้ตาเปล่ามองตรงๆ บางทีพวกมันอาจจะพัฒนาได้ไม่ดีเท่าตัวธรรมดาบางตัวเสียด้วยซ้ำ
“ผู้ควบคุมสัตว์อสูรที่เลี้ยงปลาน้ำหมึก คงทำเพื่อศึกษาหาวิธีทำให้พวกมันวิวัฒนาการกันทั้งนั้น”
“ท้ายที่สุดแล้ว สายพันธุ์ราชาหนึ่งตัว... ไม่ว่าจะวางไว้ที่ไหน ก็คือขุมกำลังต่อสู้ที่ทรงพลังอย่างยิ่ง”
หากเป็นไปได้ หลัวอวี่ก็ย่อมอยากจะศึกษาค้นหาร่างวิวัฒนาการของปลาน้ำหมึกเช่นกัน สายพันธุ์ราชาใครเล่าจะไม่อยากได้?
เดาจากเหตุผลแล้ว ไม่ใช่ว่าปลาน้ำหมึกทุกฝูงจะมีศักยภาพในการวิวัฒนาการ หากอยากวิวัฒนาการ คาดว่าน่าจะต้องมีพรสวรรค์พิเศษถึงจะทำได้