เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 เผชิญหน้าโจรสลัด
หลัวอวี่พูดไม่ออก ให้ตายสิ ตกได้ศพขึ้นมาได้ยังไง
"รีบเผาทิ้งซะ เดี๋ยวติดเชื้อโรค"
สุ่ยอู๋เย่ว์เองก็หน้าดำคร่ำเครียด แม่งเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรกัน... ศพที่ไหนจะมากัดเบ็ด นายตกมันขึ้นมาได้ยังไง?
ชีเย่ว์ทำหน้าซื่อตาใส พร้อมจะเผาศพทิ้งทันที
"เดี๋ยว" จู่ๆ สุ่ยอู๋เย่ว์ที่กำลังสังเกตศพก็ขมวดคิ้ว "วิญญาณยังมีการสั่นไหว มันยังไม่ตาย มันยังมีชีวิตอยู่!"
"อึก..." สิ้นคำพูด ร่างนั้นก็สำลักน้ำทะเลออกมาเหมือนเริ่มได้สติ
สุ่ยอู๋เย่ว์ยื่นมือมาขวางหลัวอวี่ไว้ แล้วปกป้องเขาไว้ด้านหลัง "ระวังหน่อย หลังมือของมัน..."
ชายคนนี้แต่งตัวเหมือนนักเดินเรือทั่วไป แต่หลังมือขวากลับมีรอยสักรูปปลาไหลทะเล
พอเห็นสัญลักษณ์นั้น สุ่ยอู๋เย่ว์ก็กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "นี่คือตราของกลุ่มโจรสลัดเสียงคร่ำครวญ มันเป็นโจรสลัด"