เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 จอมโจรเด็ดบุปผา
"ว่าแต่... ทำไมคุณถึงคิดว่าเทพผู้พิทักษ์จะเป็นสายพันธุ์อเวจี ไม่ใช่สายพันธุ์ราชาล่ะ" หลัวอวี่อยากรู้เหตุผลในการตัดสินใจของหลินลี่
"เรื่องนั้น เพราะมันปรากฏตัวในงานเทศกาลแค่ปีละครั้ง ส่วนใหญ่เอาแต่หลับใหล ฉันเลยเดาว่าบางทีอาจกำลังดูดซับพลังระดับอเวจีอยู่ก็ได้!"
"มีคนนินทาลับหลังว่าเทพผู้พิทักษ์ขี้เกียจ... แต่ฉันว่าไม่น่าใช่หรอก" หลินลี่ส่ายหน้า
กล้านินทาเทพผู้พิทักษ์ลับหลังด้วยเหรอ? หลัวอวี่นึกขึ้นได้ว่าเขากับอวี๋หว่านก็แอบนินทาอยู่เหมือนกัน... งั้นก็คงไม่เป็นไร
ในสายตาชาวเกาะบางคน เทพผู้พิทักษ์จระเข้ยักษ์เงาจันทร์นั้นดูขี้เกียจจริงๆ
ต่อเมื่อถึงเทศกาลเงาจันทร์ที่มีคนนำอาหารเลิศรสมาเซ่นไหว้เท่านั้น มันถึงจะตื่นขึ้นมาสักพัก
อย่างเหตุการณ์ซอมบี้กลายพันธุ์น้ำขึ้นที่มาพร้อมกับคลื่นยักษ์ทุกสิบปี ถ้าไม่ถึงขั้นทำลายล้างเกาะ มันก็ไม่เคยยื่นมือเข้ามายุ่ง ปล่อยให้ชาวเกาะจัดการกันเองทั้งหมด ต่อให้ต้องสูญเสียผู้คนไปมากมายก็ตาม
มีเพียงตอนที่เจอศัตรูที่ชาวเกาะรับมือไม่ไหว อย่างเช่นสัตว์อสูรราชาซอมบี้ มันถึงจะลงมือ