เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 หินวิวัฒนาการบรรพกาล
"มองอะไรอยู่? ทำไมไม่เข้าไปนั่งข้างใน"
"ว่าแต่ นายคิดว่าชื่อ 'กองเรือผู้จัดจำหน่ายสัตว์เลี้ยงเทพ AAA' เป็นไงบ้าง"
ใต้แสงตะเกียงคริสตัลประกายแสงในพื้นที่ส่วนในของสถาบันวิจัย เฉินป๋อกำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็ง ส่วนหลัวอวี่ที่ยังคิดชื่อกองเรือที่ฟังดูเข้าท่าไม่ออก จึงถือโอกาสแวะมาหาเขา
"หลัวอวี่? นายกลับมาแล้ว! อะไรยังไงนะ?" เฉินป๋อรู้สึกเจ็บปวดใจทันทีที่เห็นหลัวอวี่
ไม่ใช่เพื่อน... ทำไมนายถึงมีโครงการวิจัยใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกแล้วล่ะ
ต่างก็เป็นลูกคนเหมือนกัน ทำไมนายถึงก้าวหน้าเร็วนัก
ตอนนี้เฉินป๋อรู้สาเหตุที่พ่อเปลี่ยนท่าทีไปจากหน้ามือเป็นหลังมือในระดับ 180 องศาแล้ว แต่เขาไม่มีทางเปลี่ยนนามสกุลไปเป็นหลัวป๋อตามหรอก พ่อก็คือพ่อ ลูกก็คือลูก ไม่เกี่ยวกับเขาเสียหน่อย
"ฉันหมายถึงทำไมนายถึงมานั่งอยู่ตรงนี้"
"สถานที่วิจัยแบบนี้ จะเข้ามาเดินเพ่นพ่านได้ยังไง" เฉินป๋อกล่าว