เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ลูกดกโชคดี
ซี้ด...
อวี๋เหลยอัดควันบุหรี่เข้าปอดคำหนึ่ง ก่อนจะจ้องมองชีเย่ว์ที่ยืนอยู่บนโต๊ะทำงานตาไม่กะพริบ รวมถึงไอความร้อนที่ค่อยๆ จางหายไปจากปลายปีกของมัน... บอกกี่ครั้งแล้วว่าสัตว์เลี้ยงอสูรห้ามขึ้นมาบนโต๊ะ!
ไม่สิ ทำไมเพนกวินดินของนายถึงใช้พลังธาตุไฟได้? เกิดอะไรขึ้นกันแน่!
ไม่ใช่ ไม่ใช่ และยังไม่ใช่!
สัตว์เลี้ยงอสูรตัวหนึ่งจะพัฒนาพลังนอกเหนือจากธาตุหลักของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ขอแค่ทุ่มทรัพยากรให้ถึงและมีพรสวรรค์มากพอ
หลัวอวี่ในฐานะนักวิจัยชีวภาพย่อมมีศักยภาพพอที่จะช่วยสัตว์เลี้ยงอสูรพัฒนาพลังใหม่... แต่สิ่งที่อวี๋เหลยอยากถามจริงๆ คือ ในยุคแห่งการเดินเรือใหญ่แบบนี้ นายจะไปให้สัตว์เลี้ยงอสูรพัฒนาพลังธาตุไฟทำไมกัน!!!
ธาตุดินคู่กับธาตุไฟ คิดจะขบถต่อธรรมชาติหรือไง? บ้าไปแล้ว!
"นายฝึกมันยังไงกันแน่!" ผู้อำนวยการเอ่ยอย่างมึนงง คนรุ่นใหม่สมัยนี้ทำไมถึงชอบทำอะไรนอกกรอบนัก
หลัวอวี่กล่าว "เรื่องนั้นน่ะเหรอ... ผมวางแผนตามความสนใจและพรสวรรค์ของมันน่ะครับ นอกจากธาตุไฟแล้ว ก็ยังมีเรื่องตกปลาด้วยนะ"