เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ทำไมใบหน้าของเธอถึงบวมแบบนั้นล่ะ?
"โรงเรียน... ชวนให้คิดถึงเหมือนกันนะ" ในวันสอบประจำเดือน หลัวอวี่สวมชุดต่อสู้มาปรากฏตัวที่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมปลายเงาจันทร์ ชุดที่ว่าคือเสื้อแขนสั้นกางเกงขาสั้นลายวาฬเพชฌฆาตสวมทับด้วยเสื้อกาวน์วิจัย
เท่าที่หลัวอวี่ทราบ ปีนี้โรงเรียนมัธยมปลายเงาจันทร์มีนักเรียนใหม่ 512 คน แต่มีโควตาเพียง 30 ที่นั่งเท่านั้นที่จะได้เป็นตัวแทนนักเรียนใหม่ ขึ้นไปแสดงตัวบนเวทีเทศกาลเงาจันทร์ ต่อหน้ากองเรือและเทพผู้พิทักษ์ต่างๆ
ดังนั้น สำหรับเด็กกำพร้าอย่างปิงเลี่ยง การจะก้าวขึ้นไปเป็น 30 อันดับแรกท่ามกลางนักเรียนใหม่นั้นยากพอตัว ต่อให้มีอาจารย์หวังคอยติวเข้มให้เป็นพิเศษ แต่เด็กที่เรียนเก่งคนไหนบ้างล่ะที่จะไม่มีใครคอยติวให้?
"นักวิจัยหลัวอวี่ ทางนี้ครับทางนี้!" อาจารย์หวังมารอหลัวอวี่ที่หน้าโรงเรียนแต่เช้า ในมือยังถือถุงอาหารเช้ามาด้วย
"ซาลาเปาไส้เสวยกับน้ำเต้าหู้ ทานตอนร้อนๆ นะ"
"ขอบคุณครับ" หลัวอวี่ไม่ได้ทานมื้อเช้ามาจริงๆ เพราะเวลาสอบของโรงเรียนมัธยมปลายบ้าเลือดนี่มันเช้าเกินไป เปิดงานตั้งแต่หกโมงเช้า ผึ้งน้ำผึ้งที่บ้านเขายังดูมีความสุขกว่านักเรียนพวกนี้เสียอีก
อาจารย์หวังหัวเราะร่า "เดี๋ยวผมพาคุณเข้าไปข้างในนะครับ"