ตอนที่ 303 อีลั่วหย่า

ตอนที่ 303 อีลั่วหย่า

เจี่ยนอู๋ซวงเองก็จนปัญญา ทำได้เพียงยักไหล่ “คงบังเอิญละมั้ง”

โลกิเดินไปไม่ถึงสิบนาที ก็หยุดลงตรงหน้าถ้ำแห่งหนึ่งในป่า

ถ้ำแห่งนี้ห่างไกลผู้คนเป็นอย่างยิ่ง ถูกวัชพืชกองหนึ่งบดบังไว้ หากไม่เข้ามามองดูใกล้ ๆ ให้ละเอียด ย่อมไม่มีทางค้นพบได้เลย

โลกิหยุดยืนอยู่แต่ไกล พิงลำต้นไม้อยู่ ไม่ได้เอ่ยปากอธิบาย และไม่มีเจตนาจะเดินหน้าต่อไปเช่นกัน

เจี่ยนอู๋ซวงหยุดลงด้านหลังเขา สำรวจถ้ำที่อยู่เบื้องหน้า

เมื่อจับสัมผัสอย่างละเอียด ด้านในมีกลิ่นอายของ [ความหวัง] อยู่จริง ๆ

เธอไม่ได้บุ่มบ่ามเข้าไป ทว่าควบแน่นร่างแยกออกมาหนึ่งร่างเพื่อเข้าไปตรวจดู

ภายในถ้ำมีคนอยู่จริง ๆ มิหนำซ้ำยังมีมากกว่าหนึ่งคน

ตอนที่ร่างแยกเข้าไป ชายหนุ่มหลายคนถือจอบ ถือมีดเคียวชี้ใส่ร่างแยก สีหน้าเปี่ยมด้วยความระแวดระวัง