เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 255 คนชั่ว ผ่านดันเจียน
จนกระทั่งถึงตอนนี้ เส้นประสาทที่ตึงเครียดของผู้เล่นถึงได้ผ่อนคลายลง
อวิ๋นเซี่ยมองเจี่ยนอู๋ซวงด้วยสีหน้าประหลาด “ถ้าฉันดูไม่ผิด ธนูและลูกศรดอกนั้นเป็นของเธอใช่ไหม เธอทำได้ยังไง”
เธอจำได้ขึ้นใจว่า ตอนแรกสุดที่คอมเมนต์ลอยปิดกั้นหน้าทางเข้าหมู่บ้าน เจี่ยนอู๋ซวงก็เคยใช้ธนูและลูกศรแบบเดียวกันนี้
และเมื่อครู่นี้ ตอนที่หงเสี่ยวเฉ่าเกือบถูกจางหู่เฉียงบีบคอตาย ลูกศรดอกนั้นก็ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
เจี่ยนอู๋ซวงเพียงยิ้มบาง ๆ “โชคดีเฉย ๆ”
ประจวบเหมาะกับที่ทั้งสี่คนถูกเคลื่อนย้ายกลับมายังเส้นเวลาเดิม หัวข้อสนทนานี้จึงจบลงไปโดยปริยาย
ผู้เล่นยืนอยู่ภายในศาลเทพภูเขา ทั้งที่เป็นฤดูร้อน ทว่าต้นไม้โบราณกลับโกร๋นเกลี่ยน เปลือกไม้แห้งแตกระแหง กิ่งไม้แห้งเหี่ยวลู่ต่ำ ราวกับสูญสิ้นพลังชีวิต และกำลังจะก้าวไปสู่ความตาย