กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 228 เธอบอกว่าเดิมทีเธอควรจะมีอิสระ
ลมในพระราชวังกรรโชกแรง ยามที่เงาร่างนั้นยืดตัวตรง ควันก็จางหายไปแล้ว
กระบี่ของยูโดลาหักสะบั้นออกเป็นสองท่อน กระบี่สีขาวเดิมทีบัดนี้สูญสิ้นประกาย รอยบิ่นมีผงร่วงกราวลงมาไม่ขาดสาย ราวกับหินที่กลายสภาพเป็นทรายตามกาลเวลา
“เธอชนะแล้ว เจี่ยนอู๋ซวง” ยูโดลาเช็ดเลือดที่มุมปาก สีหน้าเรียบเฉย
ไม่มีความโกรธเกรี้ยวหรือหวาดกลัวจากการพ่ายแพ้แม้แต่น้อย
เจี่ยนอู๋ซวงกลับลงสู่พื้น กระชับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์แล้วก้าวตรงไปหายูโดลาทีละก้าว
ยูโดลากระตุกมุมปาก เผยรอยยิ้มฝืนฝืน “เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงกลายมาเป็นแบบนี้”
“ฉันไม่สนใจอดีตอันน่าเวทนาของเธอหรอก” เจี่ยนอู๋ซวงเอ่ยพลางแทงกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เข้าใส่หัวใจของยูโดลา