เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 162 ปั๊มเงินอย่างรวดเร็ว
ผู้เล่นต้วนเซินลี่พลันนึกขึ้นได้ “หอพักของโปเชียอยู่ตรงข้ามห้องฉันพอดี ดูเหมือนตั้งแต่เที่ยงเมื่อวาน ฉันก็ไม่เห็นเธออีกเลย”
“จริงด้วยสิ” หลินเฉิงเจิงเกาหัว รู้สึกเขินอายเล็กน้อย “พื้นที่ทำงานของเธออยู่ใกล้ฉันมาก เดิมทีเมื่อวานฉันยังคิดว่าจะไปโรงอาหารพร้อมเธออยู่เลย”
ผู้เล่นหารือกันพักหนึ่ง ถึงได้พบว่าโปเชียหายตัวไปตั้งแต่ตอนเที่ยง
จึงอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเมื่อคืนนี้สรุปแล้วใครกันแน่ที่เข้าไปในห้องขังเดี่ยว
ความคิดที่ว่า “ผู้เล่นที่เข้าห้องขังเดี่ยวจะต้องตาย” ย่อมเกิดความไม่แน่ใจเพิ่มขึ้นมาสองสามส่วนโดยปริยาย
บรรยากาศอันตรายระหว่างผู้เล่นพลันสลายตัวไปอย่างกะทันหัน
เจี่ยนอู๋ซวงไม่เข้าร่วมการสนทนาของผู้เล่นอีก เธอหาจังหวะแอบปลีกตัวออกมา