ตอนที่ 140 ภูเขาเปลวเพลิง

ตอนที่ 140 ภูเขาเปลวเพลิง

แสงสีขาวค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปยังอีกฟากหนึ่งของท้องฟ้า ยามที่มันลอยอยู่เหนือโบราณสถานพอดี ในสมองของเจี่ยนอู๋ซวงก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา

[เฮยเย่า] ต้องอาศัยแสงที่พิเศษมากจึงจะมองเห็นได้

แสงที่พิเศษ จะเป็นแสงสีขาวนี้หรือเปล่า

ทว่าภายใต้แสงสีขาว เธอกลับไม่เห็นร่องรอยของดวงอาทิตย์เลยแม้แต่น้อย

เพื่อความรอบคอบ เจี่ยนอู๋ซวงจึงยิงธนูออกไปหนึ่งดอกใส่แสงสีขาว ตัดความเป็นไปได้ที่แสงสีขาวจะเป็น [เฮยเย่า] ทิ้งไป

เมื่อเวลาค่อย ๆ ผ่านไป แสงสีขาวก็คล้อยต่ำลงสู่ตีนเขา

โลกพลันเงียบสงัดไปชั่ววินาทีเดียว ในพริบตาถัดมา ราตรีก็ผลัดเปลี่ยนเป็นกลางวัน

ดวงอาทิตย์สองดวงโผล่ขึ้นสู่ท้องฟ้า ประกาศการมาเยือนของวันที่สอง

เสิ่นโจวก้มมองเวลา “ตีสี่ จากสี่ทุ่มเมื่อคืนจนถึงตอนนี้ กลางคืนกินเวลาหกชั่วโมง”