ตอนที่ 106 เสียงนกกลิ่นบุปผา

ตอนที่ 106 เสียงนกกลิ่นบุปผา

ตามหาต่อเนื่องกันหลายครั้ง ทั้งหมดล้วนเป็นห่อของขวัญ

เสี่ยวถูภาคภูมิใจอย่างยิ่ง

[ดวงฉันทำไมถึงดีขนาดนี้นะ หาอะไรมั่ว ๆ ก็เป็นสมบัติไปหมด ได้เจอฉันถือเป็นวาสนาของเธอจริง ๆ]

[ถ้าฉันเป็นเธอ คงซาบซึ้งใจจนน้ำตาไหลแล้วกราบไหว้ด้วยความเลื่อมใสสามครั้ง พร้อมบอกว่า “ขอบคุณท่านเสี่ยวถู”]

มันเปลี่ยนจากคำว่า “ถือว่าเธอโชคดี” ในช่วงแรก จนตอนนี้ยกความดีความชอบทั้งหมดให้ตัวเองไปแล้ว

เจี่ยนอู๋ซวงได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกน่าขำ “เป็นโชคของแกงั้นเหรอ ถึงได้เหลิงขนาดนี้น่ะ”

เหล่านกบนร่างของเธอส่งเสียงรับกัน

“กุ๊กกู กุ๊กกู กุ๊กกู กุ๊กกู……”

“กวี่กู่กวี่กู่——กวี่กู่กวี่กู่——”