กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 436 ผู้ใดกันแน่คือนายท่าน
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจ ดึงมือเสี่ยวหนิงมากุม น้ำเสียงทั้งจนใจและโศกเศร้า “เสี่ยวหนิง ท่านย่ารู้ว่าในใจเจ้ามีโทสะและความคับแค้น ท่านย่ามีคำขอเพียงข้อเดียว ไม่ว่าอย่างไรก็อย่าปล่อยให้ตระกูลลู่ล่มสลาย ตระกูลนี้กำลังป่วย ก็รักษาโรคตามอาการ ไม่ว่าจะต้องควักเนื้อหรือลอกกระดูก เจ้าจงรักษาไปเถิด แต่อย่าล้มเลิกเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่?”
ลู่เสี่ยวหนิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น กล่าวด้วยความมุ่งมั่นว่า “ท่านย่า หลานจะไม่ยอมแพ้เจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นก็ดีแล้ว ท่านย่าเหนื่อยแล้ว จะพักผ่อน เจ้าก็กลับไปพักผ่อนเถิด!” ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าว