กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 431 รออีกหน่อย
ลู่ฟางฮวามองตั๋วเงินสองพันตำลึง พลางนินทาในใจว่า ท่านพ่อช่างขี้เหนียวจริง ๆ ให้มาแค่สองพันตำลึงเอง เส้าเจียวลงมือทีหนึ่งยังให้ตั้งสองหมื่นตำลึง
ที่จริงเงินตำลึงที่เส้าเจียวให้มาก็เพียงพอให้นางเข้าจวนอ๋องฉินได้อย่างสง่าผ่าเผยแล้ว แต่นางบอกท่านพ่อไม่ได้ว่าเส้าเจียวให้มาถึงหนึ่งแสนสองหมื่นตำลึง หากท่านพ่อรู้เข้า บางทีอาจไม่เตรียมสินเดิมเจ้าสาวให้นางอีกก็ได้
ท่านพ่อรับปากนางแล้วว่า รอขายร้านค้าได้เมื่อใด จะหาทางรวบรวมเงินตำลึงให้ครบหนึ่งแสนห้าหมื่นตำลึง
เงินพวกนี้แน่นอนว่านางต้องเอาไว้ ไม่เอาก็เสียเปล่า มีเพียงเงินที่อยู่ในมือตนเองเท่านั้นจึงจะนับเป็นของตน ได้มาเพิ่มอีกหน่อยก็ดี