กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 ก่อกรรมทำเข็ญ
เมื่ออธิบายเรื่องราวจนกระจ่างแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าก็กล่าวว่า “ป้าหลิว ตั้งโต๊ะอาหารเถิด”
ลู่โหย่วเหรินไหนเลยจะยังกินข้าวลง เขาลุกขึ้นกล่าวว่า “บุตรยังมีงานราชการต้องจัดการ ขอไม่อยู่กินข้าวเป็นเพื่อนท่านแม่แล้ว บุตรขอตัวก่อน”
กล่าวจบ ลู่โหย่วเหรินก็คำนับหนึ่งครั้งแล้วจากไปก่อน
เมื่อลู่ฟางฮวาเห็นบิดาจากไป พลันรู้สึกราวกับมีเข็มงอกอยู่บนเก้าอี้ นั่งก็ไม่สบาย ยืนก็ไม่สงบ เมื่อบิดาไม่อยู่ นางก็ไม่อยากอยู่ในโถงฉือเอินแม้ชั่วครู่ จึงลุกขึ้นกล่าวว่า “ท่านพ่อคงโมโหแล้ว หลานจะไปเกลี้ยกล่อมท่านพ่อ”
นางคำนับอย่างเร่งรีบครั้งหนึ่ง แล้วตามบิดาไป
ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “ข้าเป็นเสือกินคนหรือไร เหตุใดแต่ละคนถึงได้รีบหนีกันนัก?”