กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418 ใจไม่สงบ
เฝิงรั่วอิ่งก้าวเข้ามาในโถงบุปผาก็ถึงกับตะลึง เหตุใดจึงมีคนมากมายถึงเพียงนี้?
มิใช่บอกว่ามาเพียง 4 คนหรอกหรือ? ยามนี้กลับมีถึง 10 คน และดวงตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่นาง
เฝิงรั่วอิ่งก้าวไปคารวะมารดา
ฮูหยินเฝิงเห็นนางใช้ผ้าบางปิดหน้า จึงถามว่า “อิ่งเอ๋อร์ ใบหน้าเจ้าเป็นอะไรไป?”
“เรียนท่านแม่ ลูกใช้แผ่นมาสก์หน้านั่นแล้ว ไม่รู้เพราะเหตุใด ใบหน้าจึงเกิดอาการแพ้ ทั้งแดงทั้งบวมเจ้าค่ะ”
ฮูหยินเฝิงกวักมือเรียกบุตรสาวให้เข้ามาใกล้ เปิดผ้าคลุมหน้าขึ้นมุมหนึ่งแล้วมองเพียงแวบเดียว ก็อดสูดลมหายใจเย็นเยียบไม่ได้ ใบหน้านี้ถูกทำลายจนกลายเป็นเช่นนี้เชียวหรือ? ฮูหยินเฝิงถามเสียงเบาว่า “เป็นเพราะใช้แผ่นมาสก์หน้าจริงหรือ?”