กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404 สวมเขาให้เขา
ทั้งสองจูงมือกันเข้าไปในพระตำหนักประพาส หวงฝู่เส้าเย่จัดการไว้ล่วงหน้าแล้ว ตลอดทางจึงหลบเลี่ยงองครักษ์มาได้
“ในที่สุดก็เหลือแค่เราสองคน ได้พูดคุยกันดี ๆ เสียที” หวงฝู่เส้าเย่ดึงลู่ฟางฮวาให้นั่งลง
ลู่ฟางฮวาแสร้งวางท่าถือตัว ขยับไปนั่งด้านข้างเพื่อเว้นระยะห่างกับเขา หวงฝู่เส้าเย่กลับดึงนางเข้ามาในอ้อมแขนทันที พลางเอ่ยอย่างเปี่ยมอารมณ์ว่า “ข้ารอคอยมาตั้งนานกว่าจะได้พบเจ้าเพียงลำพังสักครั้ง เจ้ายังคิดจะอยู่ให้ห่างจากข้าอีก ข้าไม่ยอม”
ลู่ฟางฮวาเอ่ยอย่างน้อยใจว่า “ข้าเองก็ไม่คิดว่าการได้อยู่กับท่านจะยากเย็นถึงเพียงนี้”