กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395 ยอดขายอันน่าตื่นตะลึง
ครั้นหวงฝู่เส้าเย่จัดการงานราชการเสร็จและกลับมาถึงร้านยา ร้านยาก็ปิดแล้ว
“ปิดเร็วเพียงนี้เชียวหรือ? ข้านึกว่าวันนี้จะปิดร้านไม่ได้เสียแล้ว” หวงฝู่เส้าเย่กล่าว
เสี่ยวไป๋เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงพูด รู้สึกเหนื่อยยิ่งกว่าฝึกวิชามาทั้งวันเสียอีก การเป็นลูกจ้างนี่ไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะลูกจ้างร้านที่ขายดีจนแทบล้นหลาม
“ต้องฝืนปิดต่างหาก ของแทบขายหมดแล้ว ยังไม่ปิดอีกหรือ?” เสี่ยวไป๋บ่นพึมพำ
หวงฝู่เส้าเย่พยักหน้า การค้าคึกคักจนชวนให้ตกใจจริง ๆ ร้านแทบถูกเบียดจนระเบิด
“พวกเขาอยู่ไหน?”
“อยู่ห้องบัญชีในลานหลัง กำลังคำนวณบัญชีกันอยู่” เสี่ยวไป๋บุ้ยปากไปทางลานหลัง