กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383 หายไปไหน
“หลายวันนี้ข้าอยู่ในวังหลวง คอยรักษาโรคให้ฮ่องเต้อย่างลับ ๆ หากอาจารย์ข้าไม่ลงมือ โรคของฮ่องเต้คงประคองต่อไปได้มากที่สุดก็แค่…”
ลู่เสี่ยวหนิงชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว
“หนึ่งปีหรือ?” จี้จื่อหมิงสีหน้าเปลี่ยนไป
ลู่เสี่ยวหนิงพยักหน้า กล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เรื่องนี้ใหญ่หลวงนัก ห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด แม้แต่ท่านพ่อของเจ้าก็ต้องปิดบังไว้”
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องหมิงเป็นคนสุขุมหนักแน่น ท่าทีก็รัดกุมยิ่ง นางจึงบอกเขา ส่วนท่านยายจะรู้ไว้สักหน่อยก็ไม่เป็นไร ท่านยายทำสิ่งใดก็รอบคอบ ระมัดระวัง และตัดสินใจแม่นยำมาโดยตลอด ส่วนน้าชายสามเป็นคนเลือดร้อน หุนหันพลันแล่น ไม่เหมาะจะบอกเขา