กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 ล้วนเป็นฝีมือข้า
ที่จริงลู่ฟางฮวาไม่ได้หมดสติ นางก็แขวนคอตัวเองไม่สำเร็จ เพิ่งพลิกหาผ้าแพรขาวออกมา ก็ถูกสาวใช้และหญิงรับใช้สูงวัยแย่งไปเสียแล้ว จากนั้นนางก็จะไปหากรรไกร จะพุ่งชนเสา โวยวายอยู่พักหนึ่งจนหมดแรง จึงนอนน้ำตาไหลอยู่ตรงนั้นอย่างสิ้นหวัง