กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 เชื่อเจ้าก็เท่ากับสมองทึบระดับสิบ
ลู่เสี่ยวหนิงร้องไห้ไปยกหนึ่ง ความอัดอั้นในใจก็คลายลงไปกว่าครึ่ง การร้องไห้เป็นวิธีผ่อนคลายความกดดันและระบายอารมณ์ที่ดีจริง ๆ แต่นางไม่ใช่คนชอบร้องไห้ ความน้อยใจทั่วไปนางไม่เก็บมาใส่ใจ ทว่าวันนี้กลับเปราะบางขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ลู่เสี่ยวหนิงร้องไห้เสร็จ ล้างหน้าที่เรือนท่านย่า กินข้าวกับน้ำแกงเป็ดตุ๋นไปครึ่งชาม แล้วจึงกลับหอหานชุ่ย
เพิ่งกลับมา ซางลู่ก็เข้ามารายงานว่า อนุซูส่งคนมาบอกว่า นายท่านเรียกคนขับรถเฒ่าก่วนไปซักถาม จากนั้นก็โกรธมาก จึงสั่งให้คนไปเรียกคุณหนูรองมาอีก ดูเหมือนจะตำหนิคุณหนูรองยกหนึ่ง
ลู่เสี่ยวหนิงขานรับเบา ๆ โดยไม่แสดงความเห็น