กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 331 ต้องรักษาให้หาย
บาดแผลของท่านพ่อค่อนข้างสาหัส กรรไกรแทงเข้าไปลึกสองแผล ทั้งโดนเยื่อหุ้มกระดูกและเส้นเลือด หากไป๋จื่อไม่จัดการได้ทันท่วงที ก็ไม่รู้ว่าจะเสียเลือดไปอีกเท่าไร
ลู่เสี่ยวหนิงยุ่งอยู่กว่าครึ่งชั่วยามเต็ม ๆ จึงจัดการบาดแผลเรียบร้อย
ลู่โหย่วเหรินเจ็บจนเหงื่อท่วมศีรษะ โชคดีที่อดทนผ่านพ้นมาได้
“ท่านพ่อ หลับตาพักผ่อนให้ดีสักครู่ก่อนเถิด ลูกจะไปจัดเทียบยา รอเคี่ยวเสร็จแล้วค่อยเรียกท่าน” ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวเสียงอ่อนโยน
ลู่โหย่วเหรินเอ่ยว่า “แล้วทางเรือนชมเมฆาเล่า…”
ลู่เสี่ยวหนิงไม่ค่อยพอใจนัก ท่านพ่อยังห่วงใยสกุลโหลวในยามนี้อีกหรือ?