กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 มนุษย์ใจคด
ปลอบประโลมท่านย่าแล้ว ทั้งยังกินอาหารเป็นเพื่อนท่านย่าเสร็จ ลู่เสี่ยวหนิงจึงเอ่ยลา กลับหอหานชุ่ย
เดินมาได้ครึ่งทาง ก็เห็นอนุซูยืนชะเง้อมองอยู่ริมทาง
ลู่เสี่ยวหนิงเดินเข้าไปหา “อนุออกมาเดินเล่น หรือกำลังรอข้าอยู่หรือ ท่านแม่?”
อนุซูกล่าวว่า “ข้ากำลังรอท่านอยู่ พระชายาฉินอ๋องจะมาที่จวนของเรา ท่านทราบแล้วใช่หรือไม่?”
“ทราบแล้ว เมื่อครู่เพิ่งคุยเรื่องนี้กับท่านย่า”
“แล้วฮูหยินผู้เฒ่ามีความเห็นเช่นไร ข้าต้องทำอะไรหรือไม่?” อนุซูถาม