กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 266 เจ้านี่เองลู่เสี่ยวหนิง
เมื่อมาถึงบริเวณใกล้ร้านผ้าไหมตระกูลจี้ ลู่เสี่ยวหนิงก็ให้ซีอู้กับโต้วโข่วเดินเที่ยวตลาดกลางคืนอยู่ด้านนอก ส่วนตนเองแวบเข้าไปในตรอกมืดสนิท เคาะประตูหลังของร้านแพรพรรณ
เถ้าแก่ซุนคาดไว้แต่แรกแล้วว่านางจะมา จึงพานางเข้าไปในห้องรับรองห้องหนึ่ง ข้างในมีคนรอนางอยู่ก่อนแล้ว
ลู่เสี่ยวหนิงกวาดตามองชายผู้นั้นสองครั้ง เขาอายุยี่สิบกว่า หน้าตาหล่อเหลาเกลี้ยงเกลา ทว่ากลับมีสีหน้าท่าทางเสเพลไม่อยู่ในกรอบ กอดอกพลางมองนางเช่นกัน ในแววตาเจือความดูแคลนอยู่หลายส่วน
“ตาเฒ่าซุน ที่เจ้าพูดถึงก็คือแม่หนูน้อยคนนี้หรือ?” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างดูแคลน