กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 สองทางเลือก
เสียงผิดปกติที่ดังแทรกขึ้นมาทำให้โหลวซื่อชะงัก นางเงยหน้ามองนายท่าน เห็นเขามีสีหน้าเรียบเฉย เมื่อครู่ดูเหมือนไม่ได้ตั้งใจทำเช่นนั้น โหลวซื่อจึงเตรียมพูดต่อ แต่เมื่อครู่พูดถึงไหนแล้วเล่า? นางพลันชะงักงัน นายท่านยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย
หลายวันมานี้นางนอนไม่หลับ ทุกคืนลืมตาตื่นจนฟ้าสาง จิตใจเลื่อนลอย ความทรงจำจึงเลอะเลือนไปด้วย
“หม่อมฉันนึกถึงความผิดใหญ่หลวงที่ตนก่อ นึกถึงความผิดหวังที่นายท่านมีต่อหม่อมฉัน หม่อมฉันก็แทบอยากตายเสียเดี๋ยวนี้…”