กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 รอเจ้าอยู่
ถึงเวลาสำรับกลางวันแล้ว ฮ่องเต้เสวยพระกระยาหารอยู่กับพระสนมเสียน ลู่เสี่ยวหนิงตั้งใจจะขอตัวกลับ ไม่อยากเป็นก้างขวางคอ ต้องรู้ว่าช่วงเวลาที่สตรีในวังจะได้อยู่ตามลำพังกับฮ่องเต้นั้นล้ำค่ายิ่งนัก แต่พระสนมเสียนกลับเอ่ยชวนนางอยู่ร่วมสำรับ ฮ่องเต้ก็ทรงอนุญาต ลู่เสี่ยวหนิงจึงจำต้องอยู่ต่อ
สำรับเสวยมีเพียง 16 อย่าง พระสนมเสียนกล่าวว่า “ทราบว่าฮ่องเต้จะเสวยพระกระยาหารที่ตำหนักฉงหัว จึงให้ห้องเครื่องเพิ่มอาหารอีกสองสามอย่างเป็นพิเศษ หวังว่าฮ่องเต้จะไม่ทรงรังเกียจความเรียบง่ายนะเพคะ”