กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 215 ข้ายอมสารภาพ
หวงฝู่เส้าเย่ขมวดคิ้วถอนใจ “เหลียงเหวินหยวน เจ้านี่นะ อยู่ดีไม่ว่าดีไปหาเรื่องลู่เสี่ยวหนิงทำไม? รู้หรือไม่ว่าเรื่องนี้ทำให้ฮ่องเต้ปวดพระทัยเพียงใด? พระสนมกุ้ยผินแทบจะร้องไห้จนหมดสติไปแล้ว”
เหลียงเหวินหยวนได้ยินดังนั้นก็ยินดี หวงฝู่เส้าเย่เป็นคนที่ฮ่องเต้ส่งมาช่วยเขาจริง ๆ ด้วย ต้องเป็นท่านแม่กุ้ยผินที่ไปทูลขอฮ่องเต้แน่
“ท่านอ๋อง ข้าถูกใส่ร้ายจริง ๆ ข้าไม่ได้หาเรื่องลู่เสี่ยวหนิง” เหลียงเหวินหยวนร้องขอความเป็นธรรม ต่อให้หวงฝู่เส้าเย่มาช่วยเขา เขาก็ไม่มีทางยอมรับว่าจ้างคนไปทำร้ายผู้อื่น