กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212 วิชาล้ำเลิศจนยากหยั่งถึง
ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวว่า “นี่คือไม้หวงหยาง เนื้อไม้ไม่ได้แข็งมากนัก”
“อืม ข้าเคยฝึกกับไม้พีชและไม้สาลี่ ซึ่งน่าจะแข็งกว่าไม้หวงหยาง เช่นนั้นข้าขอลองดู!” เฉินจื่อหยางกล่าว
เฉินจื่อหยางหยิบเข็มเงินขึ้นมาหนึ่งเล่ม กลั้นหายใจตั้งสมาธิ รวบรวมลมปราณไว้ที่ข้อมือและปลายนิ้ว จากนั้นเล็งจุดแดงตรงกลางท่อนไม้แล้วแทงลงไปอย่างรวดเร็ว
เข็มแทงเข้าไป ท่อนไม้เพียงจมลงเล็กน้อย น้ำไม่ได้ท่วมผิวหน้าท่อนไม้ ผิวน้ำเพียงเกิดระลอกบางเบา
แทงเข็มครั้งเดียวสำเร็จ
เฉินจื่อหยางยังคงคาเข็มไว้ สัมผัสอยู่ครู่หนึ่งจึงปล่อยมือแล้วกล่าวว่า “เรียบร้อยแล้ว”