กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205 ถือสันติเป็นสำคัญ
หลังจากจัดแจงให้ซิ่วเหยียนกับมารดาเรียบร้อยแล้ว ลู่เสี่ยวหนิงก็ขอตัวกลับก่อน หวงฝู่เส้าเย่ตั้งใจจะไปส่งนาง แต่เกรงว่าจะสะดุดตาเกินไป จึงได้แต่ล้มเลิกความคิด
เมื่อลู่เสี่ยวหนิงจากไป หวงฝู่เส้าเย่ก็ขอตัวเช่นกัน แล้วให้ปู้จิงอวิ๋นไปสืบเรื่องราวที่ที่ว่าการ เขาทำได้เพียงช่วยอยู่เบื้องหลัง ไม่อาจเผยตัวด้วยตนเอง
ทางที่ว่าการ ใต้เท้าหยางกำลังเผชิญปัญหายุ่งยาก ตามหลักแล้วเมื่อมีพยานและหลักฐานครบถ้วน ข้อเท็จจริงกระจ่างชัด ก็เพียงพอจะปิดคดีได้ แต่เหลียงเหวินหยวนกลับกัดฟันไม่ยอมรับผิด แม้ใต้เท้าหยางจะไม่เกรงกลัวตระกูลเหลียง ทว่าตระกูลเหลียงก็เป็นเชื้อพระวงศ์และญาติสนิท จะลงโทษด้วยการทรมานโดยพลการไม่ได้ เรื่องจึงชะงักงันอยู่เช่นนี้