กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 เรื่องสำคัญ
อาหารอุ่นเรียบร้อยแล้ว ซิ่วเหยียนกับท่านแม่ลูกนั่งกินข้าว ส่วนซีอู้ดึงคุณหนูไปคุยที่ด้านข้าง
“คุณหนู ให้พวกนางอยู่ที่นี่ หากตระกูลเหลียง...” ซีอู้กล่าวอย่างกังวล
ลู่เสี่ยวหนิงใจหล่นวูบ ขมวดคิ้วกล่าวว่า “เป็นข้าที่สะเพร่าเอง”
แม้จะมีพยาน แต่เจ้าคนเหลียงเหวินหยวนคงไม่ยอมรับผิดง่าย ๆ บางทีอาจลงมือกับซิ่วเหยียนแม่ลูก เพื่อใช้ข่มขู่จางเฉิงให้กลับคำให้การ
ลู่เสี่ยวหนิงกวักมือเรียกเสี่ยวลิ่วที่กำลังผ่าฟืนเข้ามา แล้วสั่งการเช่นนั้นเช่นนี้
เสี่ยวลิ่วพยักหน้ารัว ๆ กล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะไปหาพวกพี่น้องเดี๋ยวนี้”
กล่าวจบก็ทำท่าจะจากไป