กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 ยอมมอบตัวรับโทษ
“สาม!” ลู่เสี่ยวหนิงนับเลขตัวสุดท้ายออกมา
ชายฉกรรจ์รีบเอ่ยทันทีว่า “ถ้าข้าบอก จะได้ประโยชน์อะไร?”
ยังคิดจะต่อรองกับนางอีกหรือ ไม่ดูเสียบ้างว่าผู้ใดเป็นฝ่ายกุมอำนาจ ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า “ซีอู้ ลงมือ”
“ช้าก่อน” ชายฉกรรจ์ยอมแพ้แล้ว สตรีผู้นี้โหดเหี้ยมเกินไป ไม่เหลือช่องให้เจรจาแม้แต่น้อย
ช่างเถิด ช่างเถิด ล่วงเกินคุณชายเหลียงก็ล่วงเกินไป อย่างไรก็ปล่อยให้พี่น้องกลายเป็นคนไร้ประโยชน์เช่นนี้ไม่ได้ คุณชายเหลียงอย่างมากก็พุ่งเป้ามาที่เขา คงไม่เล่นงานพี่น้องของเขาทั้งกลุ่ม
“ข้าจะบอก” ชายฉกรรจ์กัดฟันเอ่ย