เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 ท่านน้าชายฝ่ายมารดาคนที่สี่ผู้ลึกลับ
ในตอนนั้นเอง เหล่าจินเข้ามารายงานว่ามีคนมาหานางอยู่ข้างนอก
ลู่เสี่ยวหนิงราวกับเห็นผู้ช่วยชีวิต รีบเงยหน้าถามทันทีว่า “ใครมาหาข้า?”
เหล่าจินตอบว่า “บ่าวไม่รู้จักขอรับ ถามเขาก็ไม่ยอมบอก บอกเพียงว่าคุณหนูพบแล้วจะรู้เองขอรับ”
“ลึกลับถึงเพียงนั้นเชียวหรือ เช่นนั้นข้าจะไปพบเขา เหล่าจิน เจ้าพาเขาไปที่โถงรับรอง” ลู่เสี่ยวหนิงรีบเรียกตู้รั่วมาช่วยจัดแต่งผม เมื่อครู่ทรงผมของนางถูกขยี้จนยุ่งเหยิงไปหมด
ตู้รั่วจึงได้แต่พักเรื่องที่คุยกันเมื่อครู่ไว้ก่อน แล้วช่วยคุณหนูหวีผม
ลู่เสี่ยวหนิงมาถึงโถงรับรอง ก็เห็นชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่า ๆ นั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์อยู่ตรงนั้น ลู่เสี่ยวหนิงเพ่งมองเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะเดินเข้าไปหาอย่างตื่นเต้น กำลังจะอ้าปากเรียก แต่พลันนึกบางอย่างขึ้นได้จึงไม่ได้เรียก จากนั้นหันไปบอกตู้รั่วกับซีอู้ให้ออกไปเฝ้าประตู