เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 ได้ไม่คุ้มเสีย
หลังฟังคำของไป๋จื่อแล้ว หัวใจของเหลียงไท่ไท่ก็เต้นตุบ ๆ เดิมทีนางคิดว่าเพียงมอบของขอขมา กล่าวคำขอโทษ แล้วชดใช้ความเสียหายให้จวนลู่ก็น่าจะพอ ตระกูลเหลียงยินดีแสดงท่าทีขอคืนดีด้วยตนเอง ตระกูลลู่ย่อมเป็นที่ปรารถนาอย่างยิ่ง ใครจะรู้ว่านอกจากตระกูลลู่จะยื่นรายการความเสียหายเกือบ 10,000 ตำลึงออกมาแล้ว ยังมีความเสียหายที่ศาลบรรพชนอีก เรื่องนี้จะว่าใหญ่ก็ใหญ่ จะว่าเล็กก็เล็ก หากจัดการง่าย ๆ ก็เพียงไปคุกเข่าคารวะต่อหน้าบรรพชนตระกูลลู่เพื่อขอขมา แต่หากยุ่งยากขึ้นมา เรื่องนี้ก็กลายเป็นหลุมไร้ก้นบึ้ง ทว่านางก็กล่าวหาว่าอีกฝ่ายเกินเลยไม่ได้ อย่างไรเสียบรรพชนย่อมสำคัญที่สุด
ขณะที่เหลียงไท่ไท่ยังคงใคร่ครวญความคิดของคนตระกูลลู่ ฮูหยินผู้เฒ่าโหลวก็อดเอ่ยปากไม่ได้