กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ข้อกังขาของหวงฝู่อวิ๋นหลาน
หวงฝู่เส้าเย่แสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วกล่าวว่า “เรียบร้อย”
ลู่เสี่ยวหนิงจึงลืมตาขึ้น ผลักเขาออกไปทันที แล้วเดินไปส่องกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง พลางถามว่า “ยาเจ้าได้มาจากไหน?”
หวงฝู่เส้าเย่ตอบอย่างเอ้อระเหยว่า “หยิบมาจากวังหลวงตามใจ”
เขาไม่มีทางบอกนางหรอกว่านี่เป็นยาที่เขาขโมยมาจากสำนักแพทย์หลวง จนใจนัก ยาทุกชนิดที่เข้าออกสำนักแพทย์หลวงล้วนต้องลงทะเบียน หากเวลานี้เขาไปขอยาชนิดนี้ ตำหนักเจาหยางอาจเชื่อมโยงไปถึงลู่เสี่ยวหนิงได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงขโมยมา
ลู่เสี่ยวหนิงเบิกตากว้าง “หยิบมาตามใจหรือ? ถ้าหยิบผิดจะทำอย่างไร? หากใบหน้าข้าพังจะทำอย่างไร?”