กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 สับของปลอมเป็นของจริง
โม่ฮวาเดินวนเวียนอยู่หน้าจวนอ๋องฉินมานานแล้ว องครักษ์เฝ้าประตูจ้องนางราวกับจ้องหัวขโมย
เดิมทีโม่ฮวาก็เป็นคนขี้อาย เพียงถูกนายทวารไล่ตะเพิดหลังขอให้ช่วยกราบทูลครั้งหนึ่ง นางก็ไม่กล้าเข้าไปอีกตั้งครึ่งค่อนวัน แต่หากทำงานที่คุณหนูสั่งไม่สำเร็จ นางก็ไม่มีทางกลับไปรายงานได้ พอนึกถึงวิธีลงโทษของคุณหนู ทั้งปักเข็ม ทั้งจับมัดไว้กับเชิงเทียน... โม่ฮวาก็หวาดผวา จึงได้แต่กัดฟันเดินเข้าไปอีกครั้ง
“พี่ใหญ่ ข้ามีเรื่องสำคัญยิ่งต้องพบท่านซื่อจื่อจริง ๆ ขอท่านช่วยกราบทูลสักครั้งเถิด” โม่ฮวาวิงวอนอย่างสุภาพ