กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 หวังดีแต่กลับไร้ผล
เหลียงเหวินหยวนกำลังเดือดดาล ยามมีชีวิตมาไม่เคยคับแค้นถึงเพียงนี้มาก่อน ถึงกับถูกคนใส่ร้ายว่าแย่งชิงของ เขาเหลียงเหวินหยวนจำเป็นต้องต่ำช้าถึงขั้นแย่งของผู้อื่นด้วยหรือ?
เขาถูกปรักปรำถึงเพียงนี้แล้ว ใต้เท้าหยางยังมาดุด่าเขาอีก โทสะในอกเหลียงเหวินหยวนพลันปะทุใส่ใต้เท้าหยาง เขาชี้หน้าอีกฝ่ายแล้วตวาดว่า “เจ้าเป็นตัวอะไร ถึงกล้ามาดุด่าข้า หูหนวกหรือตาบอดหรือไร? เจ้าเชื่อพวกเขาแต่ไม่เชื่อข้าหรือ? ขุนนางสุนัขเลอะเลือนเช่นเจ้า รีบกลับบ้านไปทำนาเสียแต่เนิ่น ๆ อย่ามายืนขายหน้าอยู่ที่นี่เลย” ใต้เท้าหยางโกรธจนหน้าแดง