กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 ซื้อใจผู้คน
ขณะที่ลู่เสี่ยวหนิงใกล้จะทนไม่ไหว ก็มีนางกำนัลในวังเข้ามารายงานว่า เตรียมอาหารเย็นเรียบร้อยแล้ว
ลู่เสี่ยวหนิงราวกับได้รับการอภัยโทษ พลันลุกพรวดขึ้นมา “ในที่สุดก็ได้กินข้าวเสียที! ข้าไม่ได้กินมื้อกลางวันเลย กินผีผาไปไม่กี่ลูกกลับยิ่งหิวกว่าเดิม”
หวงฝู่เส้าเย่ขมวดคิ้ว ลุกขึ้นตาม “เหตุใดมื้อกลางวันถึงไม่ได้กิน? ที่บ้านเจ้าไม่ได้จัดงานเลี้ยงหรือ?”
ลู่เสี่ยวหนิงไม่อยากเล่าเรื่องน่าหนักใจในบ้านให้เขาฟัง จึงตอบว่า “ข้าต้องคอยต้อนรับแขก เลยไม่มีเวลากินข้าว”
หวงฝู่เส้าเย่มองตู้รั่วอย่างไม่พอใจ “สาวใช้ข้างกายเจ้ามัวทำอะไรอยู่? เจ้าไม่ได้กินมื้อกลางวัน นางไม่รู้จักเอาขนมติดตัวมาให้เจ้ากินระหว่างทางหรือ?”